[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 213 ]
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلاَّ الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 213 )
213 - مردم ( در اول ) گروهى يك نواخت بودند ، پس از آن خدا پيامبران بشارت دهنده و انذار كننده را مبعوث كرد و با آنها كتاب حق نازل نمود تا ميان مردم در آنچه اختلاف داشتند داورى كند دربارهء كتاب اختلاف نكرد مگر آنان كه از اول آن را دريافت كرده بودند ( اين اختلاف ) بعد از آن همه دلائل روشن در اثر حسد ورزيدن به همديگر بود ، خدا به ارادهء خود اهل ايمان را به حقى كه در آن اختلاف كرده بودند هدايت نمود ، خدا هر كه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند .
شرحها
ارتباط اين آيه با آيات سابق از آن جهت است كه اختلاف و تشتت با مراجعه به كتاب خدا و ترك هواهاى نفس قابل رفع است ، اختلاف گذشتگان نيز در اثر عدم توجه به كتاب و در اثر پيروى از اغراض بوده است « بغيا بينهم » شما نيز اگر به كتاب رو آوريد و از اغراض شخصى صرف نظر كنيد متحد و هماهنگ خواهيد بود . در عين حال از اين آيه مطالب زيرا استفاده مىشود :
213 -
كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ
.