نازل شده به مجمع البيان و غيره رجوع كنيد ولى به مضمون روايت فوق : آيه در حجة الوداع نازل شده است .
وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَلِيمٌ
اين جمله در آيهء 184 نيز كه دربارهء روزه است ، آمده و حاكى است كه عمل روزه و سعى هر دو سخت هستند ولى چون مورد رضاى خدا و عمل خير مىباشند بايد با رغبت و ميل انجام داده شوند ، خدا آن را مىداند و به آن پاداش خواهد داد ، شكر بنده عكس العملى است در مقابل نعمت خدا ، شكر خدا عكس العمل و پاداش است در مقابل طاعت بنده ، لازم است عمل خير را چنان با رغبت انجام بدهيم گويى گرسنه در سر سفرهء رنگين نشسته است .
159 -
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ
ظهور آيه تهديد است به آنان كه حقائق را كتمان مىكنند خواه مسلمان باشند يا غير آن ، مخصوصا به قرينهء آيهء بعدى ، گرچه گفتهاند و مىشود گفت :
علت نزول آيه عمل اهل كتاب بوده است .
ظاهرا بينات و هدى هر دو يك چيز هستند ، و به جهت روشن و عامل هدايت بودن دو تعبير آمده است و اشاره به علت تهديد مىباشد يعنى هدايت و صلاح مردم را نبايد پنهان داشت . مراد از « الكتاب » مىشود گفت : هر كتاب آسمانى است و شايد هر شريعت و دين باشد . نتيجه اينكه بايد آنچه خدا براى هدايت مردم فرستاده در اختيار مردم باشد ، كتمان آن سد راه خداست . چنين كسان را خدا لعنت و از رحمت خود بدور مىكند . مردم هم به آنها به زبان حال و به زبان قال نفرين مىكند زيرا با كتمان آيات خدا مردم را از راه خدا به دور كردهاند .
در اصول كافى ج 1 / 54 باب البدع نقل شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود :
وقتى كه بدعتها در امت من ظاهر شود ، عالم بايد علمش را اظهار كند ، هر كه