جهت مشمول رحمت خدا مىشوند ، يكى عمومى ، از قبيل امنيت عمومى ، آزادى دين ، پيشرفت عمومى توحيد ، رفاه اجتماعى و غيره . ديگرى رحمت خصوصى كه به نسبت اخلاص و فعاليت و استعداد افراد نصيب آنها مىشود ، در نتيجهء اين دو رحمت ، در راه سعادت پيش رفته و هدايت مىشوند
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ
.
نكتهها
منطق مسلمان :
مسلمان مورد نظر قرآن از يك سو متصل به خدا ، به ابديت ، به كمال مطلق و به اللَّه است هر روز و شب با نماز و توجه ، اين اتصال استحكام بيشترى مىيابد ، از سوى ديگر به جهان با نظر « اللَّه » مىنگرد او پيوسته در گسترش توحيد كه روح همه تعالى و تكامل و راحتيهاست گام برمىدارد . كشته شدن در راه خدا را حيات ابدى مىداند ، مرگ در قاموس او كم شدن و گم شدن نيست . انواع گرفتاريها كه در راه خدا ، سعادت نوع و حكومت عدالت پيش آيد با جان و دل مىپذيرد ، تكيهگاه او خدا و
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
است ، در عوض باران رحمت لايزالى پيوسته به محيط او در حال باريدن است .
در نظر آوريد مسلمانان با اخلاص صدر اول اسلام را . سعد بن معاذ گويد :
هنگام برگشتن از جنگ « احد » زمام مركب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را گرفته بودم ، مادر پيرم به استقبال آن حضرت آمد . گفتم يا رسول اللَّه مادرم مىآيد . آن حضرت در شهادت برادرم كه در « احد » شهيد شده بود به مادرم تسليت فرمود . مادرم جواب داد : اى پيامبر خدا چون تو را زنده ديدم همه مصيبتها بر من آسان است ، اگر چنان مسلمان باشيم كه اين آيات مىگويند شكستناپذير خواهيم بود .