138 -
صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ
.
در مجمع البيان فرموده : « صبغة اللَّه » بدل است از « ملة ابراهيم » در آيهء 135 - ، يعنى : پيروى مىكنيم از دين ابراهيم و دين توحيد كه رنگ يهوديت ، نصرانيت و شرك ندارد بلكه رنگ خدايى است و چه بهتر است رنگ خدايى كه با همه پيامبران همگام شده و يك معبود داشته باشيم .
در آيهء ديگر چنين آمده :
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ . . .
آل عمران / 64 آرى اگر ارباب و شرك را كنار گذاشتيم رنگ توحيد و رنگ خدايى به خود گرفتهايم .
اگر مىخواهى رنگ خدايى را بدانى نگاه كن به : محمّد ، على ، فاطمه ، حسن ، حسين ، امامان ، پيامبران ( عليهم السّلام ) و غير آنها كه فقط رنگ خدايى داشتند و توحيد در همه شئونات آنها حكم فرما بود آن وقت خواهى ديد رنگ خدا چه دلاويز و سعادتآفرين است . جملهء
وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ
بيان رنگ خدايى است رجوع شود به « نكتهها » .
139 -
قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
.
اين آيه و آيهء بعدى يك جواب مستقل ديگرى است به
وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا
و آن اينكه مىگفتند : يهودى يا نصرانى شويد كه نظر خدا منحصر به يهوديت و نصرانيت است ، از طرف ديگر پيامبران گذشته يهودى يا نصرانى بودند ( آن چنان يهودى و نصرانى كه ما مىگوئيم ) در جواب مىفرمايد :
بگو آيا با ما دربارهء خدا محاجه مىكنيد ؟ و مىگوئيد
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
؟
اين اختصاص براى شما از كجا پيدا شده ؟ با آنكه او هم پروردگار ما و هم