و كسانى كه آمدند و هجرت كردند بعد از اين مهاجرين و بشرف اسلام مشرّف شدند و مىگفتند پروردگار ما بيامرز ما را كه مدّتى در شرك بوديم و همچنين برادران ما را كه پيش از ما بشرف اسلام مشرّف شدند كه آنها هم قبلا مشرك بودند آنها را هم بيامرز ، و قرار مده در قلوب ما كينه و عداوتى از براى كسانى كه ايمان آوردهاند ، پروردگار ما محققا تو رءوف و مهربانى .
وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ
مهاجرينى كه بعد از آنها بشرف اسلام مشرف شدند چه قبل از فتح مكّه بوده يا بعد چه از مشركين بودند يا از ساير كفّار .
يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ
زيرا تمام ما در ضلالت و شرك و كفر بوديم ، و به حمد اللَّه و بفضله و لطفه هدايت شديم و مسلمان شديم .
وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا
و لو در اين جنگها : بدر ، احزاب احد پدران و برادران و اولادها و خويشان ما را كه مشرك و كافر بودند كشتند .
رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
از رحمت و رأفت خود بود كه موفّق بايمان شديم و رسول تو فرمود :
( الاسلام يجب ما قبله )
حال هم بيامرز ما را و لو بدست ما چه اندازه اذيّت به پيغمبر تو كرديم ، بلكه بسا مسلمين بدست ما كشته شدهاند .
[ سوره الحشر ( 59 ) : آيات 11 تا 12 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 11 ) لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ ( 12 )
آيا نمىبينى بسوى كسانى كه نفاق مىكنند مىگويند : براى برادران خود كسانى كه كافر هستند از اهل كتاب هر آينه اگر شما اخراج شديد هر آينه ما هم با شما هم دست مىشويم و خارج مىشويم و در مورد شما اطاعت احدى را نمىكنيم هرگز و اگر با مسلمين مقاتله كرديد هر آينه ما هم شما را يارى مىكنيم و خداوند شهادت مىدهد محققا اين منافقين دروغ مىگويند : اگر كفّار اهل كتاب اخراج شدند اينها با آنها خارج نمىشوند و اگر هر آينه مقاتله كردند آنها را يارى نمىكنند و هر آينه اگر يارى كردند هر آينه پشت مىكنند سپس آنها را يارى نمىكنند منافقين