تنبيه : فرق بين موارد خمس با فيء در مصرف اينست كه در موارد خمس مسلمين به زحمت بدست مىآورند مثل استخراج معادن و غوّاصى و قتال و جدال و تكسّب و بذل ثمن و حيازت خداوند چهار سهم آن را براى آنها مباح فرمود و خمس آن را براى ارباب خمس قرار داد ولى در فيء هيچگونه زحمتى براى مسلمين نداشت هيچگونه حقّى براى آنها قرار نداد تمام بايد به مصارف مذكوره برسد لذا ميفرمايد :
كيلا يكون دولة بين الاغنياء منكم امّا اغنياء كه احتياجى ندارند و زحمتى هم تحمّل نكردند و امّا الفقراء از زكوات و صدقات بهره بردارى مىكنند سپس مىفرمايد :
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
زيرا تمام طبق فرمان الهيست و وحى پروردگار چنانچه فرمايشات ائمّه عين فرمايشات خدا و رسول است .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
اطاعت كنيد و مخالفت نكنيد و پرهيزگار باشيد كه مخالفت استحقاق عقاب دارد .
إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
تفسيرش واضح است و مكرّر بيان شده .
[ سوره الحشر ( 59 ) : آيه 8 ]
لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ( 8 )
از براى فقراء مهاجرين آن كسانى كه بيرون شدند از منزلهاى خود و ديار خود و اموال خود كه مشركين آنها را از مكّه خارج كردند و آنها پناه آوردند بمدينهء طيّبه طلب مىكنند فضلى از خداى متعال و رضا و خوشنودى او را و يارى مىكنند خدا را يعنى دين خدا را و رسول خدا را اينها خود اينها راستگويانند .
توضيح كلام اينست كه حضرت رسالت از اموال و اراضى بنى نضير كه بعنوان فيء بدست آورد قسمتى به اين فقراء مهاجرين كه مشركين آنها را بيرون كردند و اموال آنها را تصاحب نمودند عنايت فرمود . و كانّه از انصار عذر خواهى مىكند كه بدون اذن به آنها نداده خداوند مىفرمايد :
لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ
غير از اغنياء آنها .
الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ
از ترس مشركين كه آنها را بقتل برسانند