يومئذ روز قيامت است .
[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 11 تا 12 ]
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ( 11 ) الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ( 12 )
مكذبين كسانى هستند كه در حديث باطل و مزخرف فرو رفته و ملعبه مى كنند ، مثل كلماتى كه كفار و مشركين در حق انبياء ميگويند ساحر مجنون مفترى كذاب و اشباه اينها . يا نسبتهايى كه به قرآن و معجزات ميدهند ، يا نسبتهايى كه بائمهء طاهرين ميدهند ، يا احكام الهيه را اهانت و ملعبهء خود قرار مىدهند . مثل نماز روزه حج ساير واجبات . بلكه ميتوان تعميم داد به كسانى كه بعلماء دين و مقدسات مذهب را اسباب بازى و لعب خود قرار ميدهند و اينها هم بسيار هستند بالاخص دورهء امروزه .
[ سوره الطور ( 52 ) : آيات 13 تا 14 ]
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلى نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ( 13 ) هذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ ( 14 )
روزى كه دفع مىكنند آنها را بسوى آتش جهنم دفع به عنف و به سختى و به آنها ميگويند اينست آن آتشى كه بوديد شما به او تكذيب ميكرديد .
يَوْمَ يُدَعُّونَ
يعنى يدفعون فرق است بين رفع و دفع دفع دور انداختن است و رفع برداشتن و دع بمعنى دفع است يعنى آنها را ، مىاندازند و دور مىكنند .
إِلى نارِ جَهَنَّمَ
دافع ملائكهء غضب الهى هستند كه مأمور مىشوند كه مىفرمايد :
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ
الحاقه آيه 30 الى 32 .
دَعًّا
چه انداختنى به جبر و عنف و شدت و سختى كه مىفرمايد :
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلى سَواءِ الْجَحِيمِ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ
دخان آيهء 47 الى 49 شرحش گذشت كه اعتلى بمعنى عنف و شدت است .
هذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
اين هم كلام ملائكه است كه به آنها ميگويند و مكذب نار دو دستهاند .
يك دسته كه منكر معاد و بعث و نشور و بهشت و جهنم هستند كه مى