داده شده كه ميفرمايد پس از دعاء ابراهيم كه عرض كرد
رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ
الى آخر الآيات الصافات آيه 97 الى 108 و ديگر بشارت باسحق و يعقوب كه در سورهء هود و در اين سوره بيان فرموده در قضيهء لوط و قوم او .
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيه 37 ]
وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ ( 37 )
و ما باقى گذاشتيم در آن قريهها آيه و نشانه و دليل براى كسانى كه ميترسند از عذاب دردناك .
وَ تَرَكْنا فِيها آيَةً
اشكال ترك عدم الفعل است امر عدمى چگونه آيه مىشود ؟
جواب مراد از ترك در اينجا اعدام پس از وجود است ، مثل موت كه اعدام حيات است و فعل است و مراد از بين بردن تمام قرى از عمارات و اشجار و حيوانات و هيچ اثرى از آنها باقى نگذاشتن كه خود دليل قطعى محكم است كه آثار اعمال زشت اينها اين است ، اما كجا كفار و فسّاق و فجار و ظلمه متنبه مى شوند فقط .
لِلَّذِينَ يَخافُونَ الْعَذابَ الْأَلِيمَ
كه متنبه شوند و پيرامون اين گونه معاصى نگردند و خوددارى كنند .
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 38 تا 40 ]
وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ ( 38 ) فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ( 39 ) فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ وَ هُوَ مُلِيمٌ ( 40 )
و در مورد موسى زمانى كه فرستاديم او را بسوى فرعون با معجزهء بزرگ و دليل آشكار پس اعراض كرد بر كنه يعنى با لشكر و جنود . كه اعتمادش به آنها بود مثل اعتماد عمارت به اركانش و گفت موسى ساحر است يا ديوانه پس گرفتيم او را و جنود او را پس انداختيم آنها را در دريا و او خود را ملامت ميكرد قصهء موسى را خداوند در بسيارى از سور و آيات مفصلا و اشارة بيان فرموده و شرح آنها بيان شده و در اينجا فقط به تفسير آيات قناعت ميكنيم .
وَ فِي مُوسى
عطف به
وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ
است يعنى آياتى از براى موقنين هست در مورد موسى .