الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ
حشر آيهء 43 يعنى خداوند حافظ و نگهبان و ناصر و معين شما باشد . ديگر آنكه دعا و طلب سلامتى از كليهء آفات و بليات دنيوى و اخروى . سوّم وعد است كه شما از ما خيالتان راحت باشد هيچ قصد سويى نداريم از ما سالم هستيد و گفتند : صيغ سلام چهار است سلام عليك و عليكم و السلام عليك و عليكم كه جواب سلام واجب است و بهتر در جواب تقديم عليك و عليكم است و بهتر ضميمهء و رحمة اللَّه و بركاته است بر سلام و يكى از واجبات نماز سلام است .
قَوْمٌ مُنْكَرُونَ
شما را نشناختم كيانيد ؟ و از كجا آمدهايد ؟ و براى چه امرى آمدهايد ؟
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيات 26 تا 27 ]
فَراغَ إِلى أَهْلِهِ فَجاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ( 26 ) فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَ لا تَأْكُلُونَ ( 27 )
پس براى تشريفات آنها كه از راه رسيده و خسته و گرسنه هستند رفت نزد اهلش كه ساره باشد و آمد به گوسالهء فربه كه فورى طبخ كردند و آورد نزد مهمانها .
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَ لا تَأْكُلُونَ
پس نزديك آنها آورد گفت چرا نمىخوريد نظر به اينكه ملائكه مأكول و مشروب ندارند چون قواى شهويه در آنها نيست فقط قوه عقلانيه دارند و حضرت ابراهيم ابتداء نميدانست كه اينها ملك هستند لذا .
فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَ لا تَأْكُلُونَ
و چون اينها اكل نكردند ابراهيم خوفى پيدا كرد كه اينها قصد سويى نسبت به او دارند .
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيه 28 ]
فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قالُوا لا تَخَفْ وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ ( 28 )
يعنى به خود برداشت خوفى پنهانى بدون اينكه اظهار كند لكن چون آنها از قلب او با خبر بودند گفتند خوف نداشته باش ما ملائكه هستيم و شهوت اكل نداريم و براى اذيت شما هم نيامدهايم بلكه بشارت آوردهايم به فرزندى كه داراى علم باشد كه حضرت اسحاق باشد و چون اين كلام را ساره عيال ابراهيم شنيد .
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيه 29 ]
فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَها وَ قالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ( 29 )