ايمان است و اللَّه العالم .
خالِدِينَ فِيها
هر كه وارد بهشت شد ديگر بيرون رفتن و تمام شدن ندارد .
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
يعنى قابليت تفضل الهى پيدا مىكنند نه طلبكار باشند و البته حسب الوعده خداوند تخلف نميكند .
[ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيه 15 ]
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 15 )
و سفارش كرديم و دستور داديم انسان را كه به پدر و مادر خود احسان كند ؛ مادرش حمل مىكند آن را به زحمت و اكراه و ميزايد او را به زحمت و اكراه . و حمل و ارضاع او تا از شير باز دارند سى ماه است تا زمانى كه محكم شود قواى او و برسد بچهل سالگى كه منتهاى رشد است بگويد پروردگار من نصيب من فرما و توفيق عنايت كن اينكه شكر گزار باشم نعمت تو را كه به من عنايت فرمودهاى و بر پدر و مادر من مرحمت كردهاى ، و اينكه عمل كنم عمل صالحى كه موجب رضا و خشنودى تو باشد و صالح گردان از براى من ذريهء من محققا من از تقصيراتم توبه كردم بسوى تو و محققا من از مسلمين هستم .
اخبار بسيارى داريم كه اين آيهء شريفه در مورد حضرت حسين ( ع ) وارد شده كه چون خبر شهادت او را بپيغمبر دادند و بامير المؤمنين و بصديقه طاهره حضرت زهراء بكراهت حمل او را برداشت و بكراهت زائيد و حمل او هم شش ماه بود مثل يحيى ( ع ) و مدت رضاعش دو سال و خداوند بعوض شهادت امامت را در نسل او و ذريهء او قرار داد . و اين اخبار بسيار مفصل است و ما مكرر گفتهايم كه : اخبار بيان مصداق اتم مىكند تنافى با عموم آيه ندارد .
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً
يكى از واجبات مهمه شرع مطهر برّ