بوالدين است ، و از معاصى بسيار بزرگ عاق والدين است حتى اگر والدين كافر باشند قرآن ميفرمايد :
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ * وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً
لقمان آيهء 13 و 14 .
و
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً
همان وهنا على وهن است چه در ايام حمل و چه در ايام رضاع كه چه اندازه مادر در حمل و وضع و رضاع بايد زحمت بكشد تا اين بچه از شير باز شود .
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
كه گفتند : اقل حمل شش ماه است و اكثر يك سال و نوعا 9 ماه و اقل رضاع بيست و يك ماه و اكثر دو سال ، پس از فصال هم اين پدر و مادر چه اندازه زحمت ميكشند ،
حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ
كه قواى او محكم شود و شعور و ادراكش بجا بيايد تا به حد بلوغ و رشد رسد .
وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً
كه غايت رشد است .
قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ
كه نعمت ايمان و اسلام باشد كه بزرگترين نعمت الهى است حتى از نعمت وجود .
وَ عَلى والِدَيَّ
كه آنها هم داراى اين نعمت عظمى بودند و مرا در دامن ايمان تربيت كردند كه اگر آنها كافر بودند مرا بكيش خود در ميآوردند چنانچه در خبر است ميفرمايد :
( كل مولود يولد على الفطرة و انّما ابواه يهودانه و ينصرانه ) .
وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ
كه بالاترين مقامات انسان رضاى الهى است حتى در خبر است كه : چون اهل بهشت در بهشت جاى گرفتند خطاب مىرسد آيا توقع ديگرى هم داريد ؟ عرض ميكنند : ربنا رضاك
وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي
كه در ذريه و نسل من همه صالح باشند كه صلاح آنها هم بصلاح من تمام مىشود ، و از اعمال صالحهء آنها هم من بهره بردارى مىكنم .