( مسئله ) در شريعت مطهره اجرت بر واجبات و اجرت بر محرّمات حرام است مثل اينكه اجرت بگيرد بر تعليم احكام واجبه يا بر تحصيل علم واجب يا بر تطهير مساجد و مشاهد و قرآن يا بر جهاد در راه دين يا اقامهء صلوة و صوم و امر بمعروف و نهى از منكر و ساير واجبات شرعيّه چه واجب عينى باشد يا كفايى ، تعيينى يا تخييرى و اوجب واجبات هدايت و ارشاد است بالاخص بر پيغمبران كه مأمور به ابلاغ هستند و هم - چنين اجرت بر حرام ، رقّاص براى رقص و مغنّى براى غنا و بر تعمير آلات لهو و لعب مثل آلات قمار و ساز و صنعت آنها و بسيار ديگر كه امروز معمول بازار اسلاميست لذا انبياء گوشزد امّت ميكردند كه
لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى
اشكال اولا چرا پيغمبر اسلام با تصريحاتى كه در قرآن دارد كه من از شما اجر نميخواهم چرا يك سهم از خمس را براى خود قرار داد و همچنين انفال را و قطايع ملوك را و ثانيا چرا محبّت و مودّت ذى القربى را اجر رسالت خود قرار داده كه فرمود در قرآن
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
شورى آيهء 22 .
( جواب ) امّا مسئلهء خمس و انفال و قطايع ملوك حقّى است كه خداوند براى او قرار داده مثل زكات كه حق فقرا است و مثل يك سهم خمس كه حق خود قرار داده ، هيچكدام اينها بعنوان اجر نيست و مثل حق واجب النّفقه و حق ميراث و باب كفّارات و امثال اينها بعنوان اجر نيست . و اما مودّة ذى القربى براى تحقق ايمان است و نفع آن عايد خود آنها مىشود چنانچه ميفرمايد
ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
سبأ آيهء 46 .
اتَّبِعُوا مَنْ لا يَسْئَلُكُمْ أَجْراً وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
اينها هدايت شدگان هستند خدا آنها را هدايت و ارشاد فرموده و مقام نبوّت و رسالت به آنها عنايت كرده و مأموريت داده آمدهاند براى هدايت شما .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 22 ]
وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 22 )
و چه مىشود مرا كه عبادت نكنم آن خداوندى را كه مرا ايجاد فرمود و بسوى او است برگشت شما .
وَ ما لِيَ
چه دليل و برهان منطقى داريد كه من اصنام شما را بپرستم و