قرآن عمل بدستورات آنست كه امروزه بسيارى از دستورات قرآن را كنار گذاردهاند از حدود و قصاص و ربا و حجاب و بسيارى ديگر .
وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ
باطنا و قلبا نه مثل منافقين و باحوال قيامت و عالم آخرت .
فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ
اسباب مغفرت بسيار است اولا اسلام و ايمان كه فرمود :
( الاسلام يجبّ ما قبله )
ثانيا توبه
( التّائب من الذّنب كمن لا ذنب له )
- ثالثا اعمال صالحه (
إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ
) رابعا بليّات دنيوى كفّارهء گناهان است خامسا دعاء مؤمنين سادسا شفاعت شافعين و غير اينها و از همه بالاتر و بيشتر سعهء مغفرت الهى .
وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ
البته هر عمل صالحى اجرى دارد چه امور اعتقاديه كه ايمان كامل باشد و مثوبات كه براى مؤمنين هست در حين نزع و در قبر و عقبات بعد از مرگ و عالم قيامت و صحراى محشر و دخول در بهشت و چه اخلاق فاضله و صفات حميده و ملكات حسنه و چه اعمال صالحه از عبادات ، فرائض الهيه ، تلاوت قرآن ، اذكار وارده ، ادعيهء مرويّه ، خدمت بجامعه ، اعلاء كلمهء اسلام ، هدايت و ارشاد بندگان و غير اينها .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 12 ]
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ ( 12 )
محققا ما خود ما زنده ميكنيم مردهها را و مينويسيم آنچه را از اعمال آنها كه پيش فرستادند و آنچه از آثارى كه از خود گذاردند و هر چيزى را احصاء كردهايم در امام بيان كننده .
إِنَّا نَحْنُ
براى تأكيد است به كلمهء انّ و نحن .
نُحْيِ الْمَوْتى
از جن و انس و وحوش تماما فرداى قيامت زنده ميشوند و مبعوث ميگردند براى جزاى اعمال خود كه فرمود الناس مجزيون باعمالهم ان خيرا فخير و ان شرا فشر .