كل شيء )
و من جمله حديثى است كه از صالح بن سهل روايت شده گفت
( سمعت ابا عبد اللَّه ( ع ) يقول و كل شيء احصيناه فى امام مبين قال فى امير المؤمنين ، ع )
و من جمله حديث مروى از عمّار بن ياسر از امير المؤمنين فرمود
( يا عمّار ا ما قرأت سورة يس و كلّ شيء احصيناه فى امام مبين قلت بلى يا مولاى قال انا ذلك الامام المبين
الى غير ذلك من الاخبار و اين احاديث مفصّل است فقط ما محل شاهد آنها را ذكر كرديم بلكه بعض افاضل گفتند امتياز سورهء يس بر ساير سور براى اين جمله است .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 13 ]
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلاً أَصْحابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ( 13 )
اى رسول محترم ضرب مثل كن براى اين مشركين قضيّهء اصحاب قريه را زمانى كه آمد آنها را فرستادگان .
ما شرح اين قضيّه را بنا بر استفاده از اخبارى كه ابو حمزهء ثمالى از حضرت باقر و عياشى از حضرت صادق ( ع ) نقل كرده و نيز عياشى از ابى حمزهء ثمالى از حضرت باقر روايت كرده و اين اخبار مفصّل است و خلاصهء مفاد آنها را باندك اختلافى بيان ميكنيم اينكه حضرت عيسى ( ع ) بر حسب امر الهى دو نفر رسول فرستاد بر اهل انطاكيه و آنها بت پرست بودند و سلطان آنها اين دو رسول را گرفته و صد تازيانه زد و آنها بتپرست بودند و سلطان آنها اين دو رسول را گرفته و صد تازيانه زد و آنها را حبس كرد حضرت عيسى ( ع ) شمعون الصفا را كه وصى عيسى بود و رئيس حواريين ، فرستاد براى نجات آنها و پس از مقدماتى از ملك در خواست كرد كه آن دو را از حبس بيرون آورد و از آنها طلب دليل و حجت و معجزه كند آوردند آنها را هم كور مادر زاد را كه اصلا جاى چشم نداشتند و صورت آنها صاف بود به دعا و سجده و دو ركعت نماز بصير كردند و هم مقعد كه قدرت بر قيام نداشت شفا دادند و هم مرده كه هفت روز از وفاتش گذشته كه در بعض اخبار دارد فرزند ملك بود در بعض ديگر فرزند ديگرى آن را هم زنده كردند ملك از او پرسيد چه گذشت بر تو گفت مرا بردند در آتش سوزان در اين هفت روز سپس ديدم دو نفر نماز كردند و سجده و دعا خداوند مرا زنده كرد ملك گفت اگر آنها را ببينى ميشناسى گفت آرى جمعيت زيادى با ملك آمدند خارج شهر و يك يك افراد را به آن نشان دادند گفت نيست تا يكى از آن دو را در خلال جمعيت نشان دادند گفت اين يكى از آن