آنها متنبه ميشدند و برميگشتند به دين حق و از جمله حكم و مصالح مورث زيادى طغيان آنها و شدّت عذاب آنها باشد و غير ذلك .
وَ إِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ
دو نحوه تفسير شده يكى آنكه مراد از اورثوا الكتاب يهود و نصارى هستند كه مسمّى باهل كتاب هستند و مرجع ضمير من بعدهم انبياء قبل از موسى مثل نوح ، ابراهيم ، لوط ، شعيب و قوم آنها كه بعد از آنها كتاب بر اينها نازل كرديم و مرجع ضمير « منه قرآن است يا وجود مقدس حضرت رسول يعنى يهود و نصارى هر آينه در شك در حقّيت قرآن و رسالت حضرت رسول هستند با اينكه بشارات زيادى در همين تورية و انجيل بوجود مقدس او داده شده كه ما در مجلّد اول كلم الطيب در باب نبوت خاصه مفصلا بيان كردهايم ، و مراد از ريب شك بى جا است و بىمدرك . ديگر مراد از كتاب قرآن است كه نازل شده بر كافّهء جن و انس از روى اعجاز كه معجزهء باقيهء آن حضرت است و مراد « من بعدهم » انبياء سلف كه قرآن بعد از آنها نازل شده مع ذلك در شك و ريب هستند ولى تفسير اول به نظر اقرب ميآيد .
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيه 15 ]
فَلِذلِكَ فَادْعُ وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ( 15 )
پس براى اين جهت پس دعوت فرما و استقامت نما همان نحوى كه مأمور شدهاى و متابعت نكن هواهاى نفسانيهء اين كفار را كه هر روز يك نوع توقعاتى دارند و بفرما من ايمان دارم به آنچه نازل فرمود خداوند از كتاب و مأمور شدهام كه ميانهء شما