عند ربك مقام قرب برحمت الهيست نه اينكه خداوند مكانى داشته باشد و آنها نزد آن مكان باشند .
يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ
تسبيح بمعنى اعم كه شامل جميع اذكار مىشود چنانچه تسبيح فاطمه زهرا عليها السلام مشتمل بر تكبير و تحميد و تسبيح است و تسبيحات اربعه مشتمل بر تكبير و تحميد و تهليل هم هست و بالليل و النهار اشاره بدوام ذكر است .
وَ هُمْ لا يَسْأَمُونَ
چون قواى شهويّه و غضبيّه و وهميه شيطانيّه در آنها نيست فقط قوهء عقليه است و لذا از ذوى العقول ميشمارند و اين جمله اشاره باينست كه خداوند غنى بالذات است احتياج به سجده مشركين و عبادت آنها ندارد ملائكه كه چندين هزار برابر انس و جن و جميع حيوانات هستند مشغول به عبادت هستند و اختلاف است كه محل سجده تلاوت در كلمهء تعبدون است چنانچه در اخبار ما است يا لا يسئمون چنانچه بعض مفسرين قائل شدند .
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيه 39 ]
وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 39 )
و از آيات الهيه اينكه ميبينى زمين خاشعه و بدون ثمر پس زمانى كه نازل فرموديم بر زمين آب را كه باران باشد اهتزاز پيدا مىكند و زنده مىشود و روئيدنى از او خارج مىشود بدرستى كه خدايى كه زمين مرده را زنده مىكند قدرت دارد كه زنده كند مردهها را محققا او بر هر چيزى قدرت دارد .
وَ مِنْ آياتِهِ
آيات قدرت الهى كه دليل بر وحدانيت و علم و قدرة و حكمة پروردگار است .
أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً
خشوع زمين ميته بودن و خشك و يابس و بدون سبزى و خرّمى است .
فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ
بارانهاى پى در پى كه نهرها و رودخانهها و چشمهها و چاهها پر از آب مىشود .