لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ
آفتاب پرست و ماه پرست نشويد اينها مسخّر ارادهء پروردگار خود هستند هيچ گونه قدرتى و اختيارى ندارند مثل بقيه آلههء مشركين از اصنام و آتش و اشجار و گاو و گوساله و غير اينها .
وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ
او است سزاوار پرستش مخلوقى كه وجودش و بقائش و حركات و سكناتش بسته باراده و مشيت او است و هيچ از خود ندارند چه استحقاق پرستش دارند ؟
إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
اگر هستيد او را عبادت ميكنيد و مثل دهريه نيستيد كه اصلا خدايى قائل نيستند ( اشكال ) چه مىگوييد در سجدهء ملائكه بآدم و سجدهء برادران يوسف بيوسف ( جواب ) سجدهء عبوديت نبود كه آدم را پرستش كنند يا يوسف را بلكه سجدهء تواضع بود و در شرايع سابقه جايز بود ولى در شريعت مطهره حرام است لذا از پيغمبر اكرم است كه فرمود اگر سجده بر غير خدا در اين شريعت جايز بود ميگفتم زنان بشوهران خود سجده كنند و اين معنى نيست كه پرستش كنند و مشرك شوند بلكه تواضع و فروتنى كنند .
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيه 38 ]
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُمْ لا يَسْأَمُونَ ( 38 )
پس اگر استكبار ميكنند از سجده بر خداى متعال پس كسانى كه نزد پروردگار هستند كه ملائكه باشند تسبيح و تقديس ميكنند براى او شب و روز يعنى آنى فترت ندارند و آنها ملالت و خستگى و سستى ندارند .
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا
گفتيم كبر و تكبر و استكبار تفاوت دارد كبر آن صفت خبيثه است در قلب كه يك بزرگى در خود ميبيند تكبر اظهار آن بزرگيست بر ديگران و ترتيب آثار آن و استكبار بزرگى به خود بستن است با اينكه هيچ منشاى ندارد و تمام اينها مذموم است بخصوص در مورد الوهيت حضرت اللَّه - از امير المؤمنين است كه ميفرمايد :
من كان اوله نطفة قذرة و آخره جيفة نتنة و بينهما حامل العذرة
چه اقتضاء تكبر دارد ؟
فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ
ملائكه از حملهء عرش تا ملائكهء روى زمين و مراد از