[ سوره الزمر ( 39 ) : آيه 34 ]
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ ( 34 )
از براى آنها است آنچه بخواهند نزد پروردگار خود اينست جزاى نيكوكاران .
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ
اما در دنيا اجابت دعاهاى آنها قبولى اعمال آنها توفيق و هدايت آنها و اما در آخرت در بهشت كه
« فيها ما تشتهيه الانفس و تلذّ الاعين و ما خطر على قلب بشر »
و بالجمله خير دنيا و آخرت نصيب اينها است و سعادت دارين را حيازت كردهاند بلكه بسا داراى مقام شفاعت هم ميشوند حتى خود را بمقام محمود ميرسانند كه در زيارات ميخوانى
« و اسئله ان يبلّغنى المقام المحمود الذى لكم عند اللَّه »
حتى حشر با انبياء و ائمهء هدى .
ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ
مكرر گفتهايم كه جزايى كه خداوند براى آنها مقرر داشته از باب تفضل است نه استحقاق چون قابليت تفضل پيدا كردند و محسن كسى را گويند كه داراى عقائد حقه و اخلاق حسنه و افعال صالحه باشد كه از هر جهت هم به خود احسان كرده و هم به ديگران احسان كرده .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيه 35 ]
لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ ( 35 )
تا اينكه خداوند بپوشاند از آنها بدترين عملى كه عمل كردهاند و جزاء دهد ببهترين عملى كه بودند عملى كه ميكردند .
اين آيهء شريفه هم يك شاهد و دليل است براى عموم در
الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ
نه بخصوص
فَأَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ
مؤمنين و ائمهء طاهرين و جبرئيل امين زيرا آنها عمل سويى نداشتند لمقام عصمتهم بلكه عموم مؤمنين هستند كه مؤمن هر چه خوب باشد خالى از خطا و غفلت و معاصى نيست اما مؤمنينى كه سابقهء كفر داشتند بواسطهء اسلام تمام سيئات آنها پوشيده مىشود زيرا
« الاسلام يجب ما قبله »
و اما آنهايى كه سابقهء كفر نداشتند و در اسلام تربيت شدهاند هر چه خوب باشند خالى از تقصير نيستند زيرا بايد مقام غفران و عفو الهى ظاهر شود حتى در حديث قدسيست كه ميفرمايد اگر بندگان من معصيت مرا نميكردند من يك دسته ديگرى خلق ميكردم تا معصيت كنند و من آنها را ببخشم