تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)ج ١٠ — صفحة 90

مساهمون:

ص٩٠

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 198 تا 199 ]

وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ( 198 ) فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ( 199 ) عجم در اصطلاح امروزه فارسى زبان‌ها را گويند فرس قديم و فرس جديد لكن در لسان عرب هر زبانى كه غير از عربى باشد عجم ميگويند چون زبان آنها را نميفهميدند و عجم در لغت عرب به معناى بىزبانيست لذا نسبت بحيوانات عجم مىگويند يعنى بىزبان و خود را عرب ميگويند كه معرب ما فى الضمير است . ( وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ) بلغت غير عرب . ( فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ) بر اين مشركين و كفار عرب . ( ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ) از راه كبر و نخوت و زير بار عجم رفتن ايمان نمىآوردند .

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 200 ]

كَذلِكَ سَلَكْناهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ( 200 ) همين نحو ما راه ميدهيم قرآن را در قلبهاى زيان كاران . ( كذلك ) يعنى حجت را بر آنها تمام ميكنيم و آيات قرآن را گوش زد آنها ميكنيم . ( سَلَكْناهُ ) سلوك سير بمحليست سلوك طريق سير در طريق است و جاى گرفتن به مقصد چنانچه ملائكه عذاب ميپرسند از اهل جهنم ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ - الى قوله - وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ ( مدثر آيه 43 ) قرآن را با كمال فصاحت و بلاغت و بيان واضح و روشن تلاوت كرديم . ( فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ) فهميدند و درك كردند ولى از روى عناد و نخوت و كبر ايمان نياوردند . اقول : آنهايى كه هم اظهار ايمان كردند مثل ايمان بنى اسرائيل بود كه بموسى آوردند به مجرد اينكه ده روز از آمدن موسى عقب افتاد گفتند موسى مرد و گوساله پرست شدند يا از حضرت موسى تقاضا كردند « اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ » اينها هم به مجرد رحلت حضرت رسالت گوساله پرست شدند و پس از رحلت ثانى خليفه تراش شدند و شورى تشكيل دادند .

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 201 ]

لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ ( 201 ) ايمان نمىآورند به قرآن تا ببينند عذاب دردناك را .