مىشود آن هم باندازهاى كه حجت بر آنها تمام شود و ملعبه ناس نيست كه هر چه هر كه تقاضا كند آنها بجا آورند بعلاوه هر كسى قابليت رسالت ندارد .
شرط بسيار ببايد كه شود قابل فيض * و رنه هر سنگ و گلى لؤلؤ و مرجان نشود
و شرائط نبوت را مكرر اشاره كردهايم از عصمت و طهارت نسب و حسب و افضليت در - جميع كمالات و صفات حميده از جميع افراد امت و اينكه علمش موهوبى بايد باشد تحصيلى نباشد نقص خلقتى نداشته باشد امراضى كه مورث تنفر است نداشته باشد .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 188 ]
قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ ( 188 )
فرمود پروردگار من داناتر است به آنچه شما عمل ميكنيد .
تمام اعمال كوچك و بزرگ چه امور قلبيه و خيالات نفسانيه باشد يا اعمال جوارحيه نزد او مكشوف است
وَ ما يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
الاية ( يونس آيه 61 )
عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ
الاية ( سبا آيه 3 )
يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ
( مؤمن آيه 20 ) و غير اينها از آيات .
و علم عين ذات است و غير متناهى ازلا و ابدا .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 189 ]
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 189 )
پس تكذيب كردند شعيب را پس گرفت آنها را عذاب روز ظله محققا بود آن عذاب عذاب روز عظيم .
در سورهء اعراف ميفرمايد
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ
( آيهء 78 ) در سورهء هود مىفرمايد :
أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ
( آيه 94 ) گفتند هوا بسيار حرارت پيدا كرد سپس ابرى پيدا شد تماما رفتند زير سايهء ابر ، ابر شكاف پيدا كرد و صيحه عظيمى يا از ملك يا از رعد بلند شد كه بدنهاى آنها برعشه آمد و برقى فرود آمد و تمام آنها را سوزانيد . ابر ظلة بود ، رعد صيحه بود ، برق صاعقه بود و بالجمله عذاب نازل شد و تمام هلاك شدند .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 190 تا 191 ]
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 190 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 191 )
تنبيه : تكرار اين دو آيه در اين سوره مباركه براى انذار و بشارت است براى كفار و مشركين و اهل معاصى كه اولا بترسيد از اين نوع عذابها در اثر مخالفت بشما متوجه شود چنانچه بر امم سابقه