و فجار و بشارت بمؤمنين و صلحاء و اتقياء و ابرار است .
(
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ )
يكى اينكه لسان عربى افضل و احسن السنه است و از اين جهت لسان اهل بهشت عربيست ديگر آنكه پيغمبر و قوم او عرب بودند و ميفرمايد :
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ
( ابراهيم آيه 4 ) جهت سوم در خبر داريم كه حضرت صادق ( ع ) در مقام مدح عجم و فضيلت آنها ميفرمايد
« لو نزل القرآن على العجم ما امنت به العرب و قد نزل على العرب فامنت به العجم »
و در قرآن ميفرمايد
وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ »
در چند آيه بعد .
(
وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ )
يعنى بشارت بنزول القرآن و برسالت حضرت رسالت و به ولايت امير المؤمنين كه در چندين حديث تفسير شده بود در كتب انبياء سلف از صحف آدم و نوح و ابراهيم و تورات و زبور و انجيل بوده چنانچه ميفرمايد
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ لَما آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتابٍ وَ حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
( آل عمران آيه 81 )
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 197 ]
أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ ( 197 )
آيا نميباشد براى اين مشركين و كفار كافى اين دليل كه علماء بنى اسرائيل خبر دادند بآمدن اين رسول و نزول اين قرآن قبل از بعثت حضرت رسالت .
جماعتى از يهود و دانشمندان آنها آمدند مدينه سكونت پيدا كردند و باهل مدينه گفتند كه ما در كتب خود ديدهايم كه در اين اوان پيغمبرى در مكه مبعوث مىشود و هجرت بمدينه مىكند ما آمدهايم كه خدمت آن برسيم و ايمان آوريم و همين خبرهاى يهود سبب شد كه قبيله اوس و خزرج بحضرتش ايمان آوردند و لكن خود يهود آنهايى كه بى غرض بودند ايمان آوردند مثل عبد اللَّه بن سلام و ابن يامين و ثعلبه و اسد و اسيد و غير اينها لكن اكثر آنها ايمان نياوردند و متعذر شدند به اينكه آنكه را ما ميگفتيم از بنى اسرائيل است و اين پيغمبر از بنى اسمعيل است و تا كنون هم يهود انتظار آمدن آن پيغمبر را دارند .