اين اجرى كه از شما طلب كردم براى نفع خود شماها است زيرا مودت ذوى القربى جزو ايمان است و بدون او هيچ عملى قبول نيست ، در زيارت جامعه مىفرمايد :
« من والاكم فقد والى اللَّه و من عاداكم فقد عادى اللَّه و من احبكم فقد احب إله و من ابغضكم فقد ابغض اللَّه »
و نيز مىفرمايد :
« سعد من والاكم و هلك من عاداكم و خاب من جحدكم و ضل من فارقكم و فاز من تمسك بكم و امن من لجأ اليكم و سلم من صدقكم و هدى من اعتصم بكم من اتبعكم فالجنة مأواه و من خالفكم فالنار مثويه و من جحدكم كافر و من حاربكم مشرك و من رد عليكم فهو فى اسفل درك من الجحيم »
( بعلاوه از ضروريات دين اسلام و نص آيهء شريفه قرآن است ) .
سؤال : آيا اين عامهء مسلمين چه مىگويند در مورد شيخين كه صريح اخبار صحاح آن ها دارد كه فاطمه از دنيا رفت و از اين دو نفر غضبناك بود و در مورد عايشه و طلحه و زبير و جنگ جمل و در مورد معاويه و جنگ صفين و در مورد يزيد در قضيهء كربلا و در مورد بنى اميه و بنى العباس با بنى هاشم و در مورد كسانى كه روز عاشورا را عيد بزرگ خود مىدانند .
جواب : آنها يكى از دو جواب مىدهند . يكى آن كه اينها مجتهد بودند و به اجتهاد خود عمل كردند و لو خطا رفتند معذورند ، ديگر آن كه مراد از قربى در آيهء شريفه قربى خود شخص است كه اقارب و ارحام خود باشيد .
اقول : اما جواب الاول - اولا ، اگر چنين باشد تمام مشركين و كفار و يهود مىتوانند اين عذر را فرداى قيامت بياورند كه ما مجتهد بوديم و به اجتهاد خود فهميديم دين اسلام باطل است و پيغمبر اسلام كاذب است و قرآن مفترى است و ثانيا مورد اجتهاد در باب احكام فرعيه است نه اصول عقايد آن هم در زمان انسداد باب علم نه در مقابل نص قرآن و ضرورت دين .
و اما جواب دوم : ذوى القرباى شخص چه مناسبتى با اجر پيغمبر دارد ؟ . مشركين ، كفار ، يهود و نصارى و تمام افراد بشر نوعا با ارحام بخصوص با اولاد خود كمال مودت و محبت را دارند پس تمام آنها اجر پيغمبر را اداء كردند .
إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
مكرر گفتهايم احدى از خدا طلبى ندارد آن چه عنايت