كه اينها نزديك است از ترس بميرند .
فَإِذا ذَهَبَ الْخَوْفُ
و مسلمانان و مجاهدين فتح كردند و كفار و مشركين فرار يا مقتول و مسلمين مشغول جمع غنائم شدند اين منافقين پيش ميآيند .
سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدادٍ
با زبان تند و تيز كه ما هم شركت داريم .
أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ
بخل به كلمات زشت و جلوگيرى مجاهدين از غنائم كه بخل در كلام خير باشد يا بخل در غنائم مجاهدين .
أُولئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا
اصلا از اول ايمان نياورده بودند و ايمان ندارند .
فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ
از نماز و ساير عبادات زيرا شرط صحت كليه عبادات ايمان است .
و مسئله حبط از اين باب است زيرا معنى ندارد كسى عملى و عبادتى صحيحا جامع جميع شرايط بجا آورد و او را رد كنند و گذشت اينكه همين نحوى كه ايمان شرط صحت كل عبادات است موافات هم شرط صحت آنها است كه بقاء ايمان باشد تا آخرين نفس كه اگر قبل از فوت ايمان رفت تمام اعمال مدت عمرش باطل بوده و حبط مىشود .
وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً
معلوم است ، چه مشكلى بر خدا دارد حبط اعمال آنها ؟ .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 20 ]
يَحْسَبُونَ الْأَحْزابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَ إِنْ يَأْتِ الْأَحْزابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بادُونَ فِي الْأَعْرابِ يَسْئَلُونَ عَنْ أَنْبائِكُمْ وَ لَوْ كانُوا فِيكُمْ ما قاتَلُوا إِلاَّ قَلِيلاً ( 20 )
گمان ميكنند اين منافقين و كسانى كه فى قلوبهم مرض است اينكه احزاب كه مشركين و كفار باشند كه براى حرب با پيغمبر و مسلمين آمده بودند هنوز نرفتند و منصرف نشدند و حال آنكه رفته بودند و اگر دو مرتبه احزاب بيايند براى حرب اين منافقين دوست ميداشتند كه مثل اعراب باديه نشين باشند دور دست از مسلمين و سؤال كنند از پيش آمدهاى شما مسلمين كه كار بكجا كشيده و بر فرض كه در ميان شما مسلمين باشند مقاتله نميكنند مگر قليلى همين اندازه كه بگويند ما با شما ميباشيم از روى رياء و سمعه و نفاق .