أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
خداوند هم آنها را فرداى قيامت اهانت و استهزاء مى فرمايد
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
( بقره آيه 15 ) حتى نقل كردند كه در بهشت را به روى او باز ميكنند و ميگويند « هلم » چون ميآيد بسته مىشود درب ديگرى باز مىشود و هكذا تا باب هشتم و در عذاب هم او را خوار و اهانت ميكنند و منظرهاى پيدا مىكند كه اهل محشر او را مضحكه ميكنند با اينكه تمام عذابها مهين است .
[ سوره لقمان ( 31 ) : آيه 7 ]
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ( 7 )
و موقعى كه تلاوت شود بر او آيات قرآنى پشت مىكند از روى تكبر و نخوت مثل اينكه نشنيده كه گويا در دو گوش او ثقلى باشد كه مانع از شنيدنست پس بشارت ده او را به عذاب دردناك .
يكى از صفات خبيثه و ملكات رذيله و اخلاق قبيحه صفت تكبر است كه جايگاه او جهنم است چنانچه ميفرمايد
أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ
( زمر آيه 60 ) و در حديث از پيغمبر اكرم است فرمود
« لا يدخل الجنة من كان فى قلبه حبة خردل من الكبر »
بالاخص تكبر بدين و بانبياء و ائمه طاهرين و نواب آنها و علماء اعلام .
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا
چه پيغمبر بر او تلاوت فرمايد يا مؤمنين .
وَلَّى مُسْتَكْبِراً
از روى تكبر پشت مىكند و ميرود .
كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها
باصطلاح خودش را به گوش كرى مىزند كه من نشنيدم كه تو چه مىگويى .
كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً
وقر سنگينى يعنى گوشم سنگين شده يا پرده گوش پاره شده وقر به معناى سنگينى است و از اين ماده است وقار كه مؤمن بايد با وقار باشد يعنى خود را سنگين كند و اين غير از كبر است مقابل كبر صغارت است خود را كوچك بشمارد بر كسى تكبر نكند و وقار مقابل خفت است خود را خفيف و سبك نكند و از همين باب است توقير كه بمعنى تعظيم و فروتنى و اين نسبت باهل ضلالت و بدعت بسيار مذموم است چنانچه در حديث است
« من