هاجر و اوصياء حضرت نوح كه باقى بودند موحد بودند و يك نفر در مقابل يك دنيا مشرك ايستادگى كرده و فرمود :
إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ
قوم ابراهيم امت ابراهيم بودند كه بر تمام دنيا مبعوث شده بود و شريعتش در بنى اسرائيل باقى بود تا زمان موسى و در بنى اسمعيل تا زمان بعثت حضرت رسالت حتى امر رسيد به حضرت رسالت
ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
( نحل آيه 123 ) و بسيارى از سنن ابراهيم در اسلام جارى شد
إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ
بر تمام اهل دنيا چون ابراهيم مبعوث بر تمام دنيا بود بخلاف موسى و عيسى كه در بنى اسرائيل و جماعتى مبعوث بودند دون بنى اسمعيل .
اعْبُدُوا اللَّهَ
توحيد عبادتى كه غير از او را نپرستيد و شرك نياوريد كه مفاد كلمه طيبه
( لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ )
است .
وَ اتَّقُوهُ
تقوى پرهيز از مخالفت او است و مراتب تقوى را مكررا بيان كرديم تقواى از عقائد فاسده از شرك و كفر و ضلالت ، تقواى از صفات خبيثه و اخلاق رذيله و ملكات قبيحه تقواى از معاصى كبار و از كليه معاصى و از توجه به غير خدا .
ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
نه معنايش اين باشد كه آن هم خوب است هيچ خيرى در غير اين نيست مثل « الجنة خير من النار » است .
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
لكن هيهات كجا توجه ميكنند و ميدانند .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 17 ]
إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً وَ تَخْلُقُونَ إِفْكاً إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقاً فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ وَ اشْكُرُوا لَهُ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 17 )
جز اين نيست كه عبادت ميكنيد از غير اللَّه بتهايى را و ميبنديد دروغ بزرگى را بدرستى كه چيزهايى را كه عبادت ميكنيد از غير خداوند مالك نيستند از براى شما روزى را پس طلب كنيد نزد خداوند روزى را و بپرستيد او را و شكر گذار باشيد نعمتهاى او را بسوى اوست بازگشت شما .