آنچه بودند افتراء ميزدند .
سه نحوه عذاب و عقوبت براى اين رؤساء و ارباب ضلالت هست :
( 1 ) عذاب كفر و ضلالت و ظلم و معاصى كه از اينها صادر شده بالمباشره .
( 2 ) سبب شدهاند و وادار نمودهاند اتباع خود را بكفر و شرك و ضلالت و ظلم و ساير معاصى كه فاعل بالتسبيب هستند چنانچه فرمود
« من سن سنة حسنة كان له اجرها و اخر من عمل بها الى يوم القيمة و من سن سنة سيئة كان عليه وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيامة » .
( 3 ) رضاى اينها بفعل آنها كه فرمود
« الراضى بفعل قوم كالداخل فيهم »
فاعل بالرضاء لذا ميفرمايد :
وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ
هر چه تابعين زيادتر باشند و بيشتر معصيت كنند بار اينها سنگينتر مىشود .
وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ
افتراء به خدا كه براى او شريك قرار دادند يا او را جسم دانستند يا صفات زائده بر او گفتند يا منكر عدل او شدند يا ملائكه را دختران خدا دانستند يا عزيز و عيسى را ابن اللَّه گفتند و غير اينها افتراء بانبياء آنها را ساحر كذاب مجنون مفترى گفتند افتراء بائمه نسبتهاى ناروايى به آنها دادند افتراء بعلماء و بمؤمنين آنها را رافضى و خارج از دين شمردند نسبت به همه اينها مسئول ميشوند .
خشت اول چون نهد معمار كج * تا ثريا ميرود ديوار كج
« اللهم العنهم و العن اتباعهم و من رضى بافعالهم » .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 14 ]
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاَّ خَمْسِينَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ ( 14 )
و هر آينه بتحقيق ما فرستاديم نوح را بسوى قوم خود پس درنگ كرد در آنها هزار سال باستثناء پنجاه سال پس گرفت آنها را طوفان و آنها ظالم بودند .
در اخبار دارد چنانچه گذشت كه حضرت نوح پس از هزار سال از هبوط آدم روز رحلت - آدم به دنيا آمد و هشتصد و پنجاه سال از عمر شريف او گذشت تا مبعوث برسالت شد و ناسخ