حِكْمَةٍ ثُمَّ جاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِما مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلى ذلِكُمْ إِصْرِي قالُوا أَقْرَرْنا قالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
( ال عمران آيه 81 ) و اين آيه مصداقش منحصر است برجعت انبياء و نصرت حضرت قائم و آيات ديگر .
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا
كسانى كه ظلم كردند بائمهء اطهار و بمؤمنين و بانبياء كه من محض الكفر محضا محشور ميشوند و بر ميگردند .
فَهُمْ يُوزَعُونَ
از آنها مؤاخذه مىشود .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 84 ]
حَتَّى إِذا جاؤُ قالَ أَ كَذَّبْتُمْ بِآياتِي وَ لَمْ تُحِيطُوا بِها عِلْماً أَمَّا ذا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 84 )
حتى موقعى كه آمدند فرمود آيا شما تكذيب كرديد به آيات من و نرفتيد احاطه علميه پيدا كنيد بمقام و شئونات آنها يا اينكه بوديد بچه عمل ميكرديد ؟
حَتَّى إِذا جاؤُ
مراد بنا بر آنچه كه گفتيم دوره رجعت به اين سران كفار و مشركين و رؤساى اهل ضلال از خلفاء جور و بزرگان آنها و ظالمين بآل محمد ( ص ) موقعى كه رجعت ميكنند به آنها ميفرمايد :
قالَ أَ كَذَّبْتُمْ
استفهام تقريريست .
بآياتى انبياء و ائمهء اطهار كه اينها آيات الهى هستند و اطلاق آيه بر اينها بسيار شده و در زيارات و اخبار و ادعيه داريم حتى علماء اعلامرا آيت اللَّه اطلاق ميكنند براى اينكه وجود مبارك انبياء و ائمه مردم را بمعارف دينيه و شرايع اسلاميه و احكام الهيه و مواعظ و نصايح و ساير دستورات خداوند دلالت و ارشاد و هدايت ميكنند بلكه وجود مبارك آنها علما و عملا و اخلاقا دليل روشن و برهان قاطع است بر وجود حق و صفات ربوبى و وحدانيت او اينها تكذيب انبياء و ائمه كردند و حق آنها را نشناختند بلكه چه اندازه ظلم و اذيت به آنها كردند و چه مقدار اهانت بمقام مقدس آنها نمودند و چه نسبتهاى ناروا به آنها دادند مخصوصا بائمهء طاهرين از امير المؤمنين تا حضرت عسگرى كه فرمود
« ما منا الا مقتول او مسموم »
هيچ كدام بمرگ طبيعى از دنيا نرفتند و همچنين بذريههاى آنها و اصحاب آنها و شيعيان آنها و