لِيَسْكُنُوا فِيهِ
لكن در زمان حاضر شب كه مىشود و هو الطيف مىشود در مقام تفريح در مراكز فحشاء و منكرات هزار گونه فسق و فجور و معاصى مرتكب ميشوند نميروند در دل شب در دربار الهى و عبادت پروردگار و طلب حوائج و تضرع در پيشگاه احديت يا لا اقل « مرا بخير تو اميد نيست شر مرسان » بروند استراحت كنند .
وَ النَّهارَ مُبْصِراً
ولى روز امروز براى ظلم و تعدى و ذهاب حقوق و غش و تقلب و كسبهاى حرام و و و ( روز از روز تو ميسوزم و شب از شب تو ) .
سؤال : بر حسب قاعده بايد روز را مقدم ذكر فرمايد چرا شب را مقدم ذكر فرمود .
جواب : شب بواسطه فقدان نور است و امر عدميست و روز و جدان نور است و امر وجودى و وجود تمام ممكنات مسبوق بعدم است .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
.
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 87 ]
وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ ( 87 )
و روزى كه دميده مىشود در صور پس بفزع در ميآيند كسانى كه در آسمانها و در زمين هستند از ملائكه و جن و انس مگر كسانى كه خداوند خواسته باشد و تمام ميآيند كوچك و ذليل .
اين آيه شريفه هم يك شاهد قويست بر اينكه آيات قبل راجع بدوره رجعت كه بعد از دوره رجعت دستگاه قيامت برپا مىشود .
وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ
نافخ حضرت اسرافيل است كه صاحب صور است و اين نفخه نفخه اولى است كه تمام قالب تهى ميكنند و ميميرند ، ملك ، جن ، انس ، تمام حيوانات برى و بحرى و دستگاه دنيا برچيده مىشود آسمانها درهم پيچيده مىشود ماه و خورشيد گرفته مىشود ستارهها و كرات جويه از هم پاشيده مىشود زمين از حركت ميافتد قاعا صفصفا مىشود .
فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ
كه ملائكه باشند .
وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
جن و انس فزع اضطراب و تكان خوردن است و فرياد و ناله و هول