ذهاب شفق است تا ثلث شب ، و وقت اجزاء مغرب پس از ذهاب شفق است تا رسيدن بوقت مختصّ عشاء ، و وقت اجزاء عشاء دو وقت است ( 1 ) بعد از مغرب تا ذهاب شفق ( 2 ) از ثلث شب تا نصف شب ، و وقت اختيارى اين دو از مغرب است تا نصف شب كه تأخيرش حرام و معصيت است و وقت اضطرارى آنها پس از نصف شب است تا طلوع فجر و در اينجا يك مسئله مشكله است بر شخص مسافر كه اگر به مقدار سه ركعت به نصف شب باقيست اگر مغرب را بجا آورد وقت اختصاصى عشاء از بين ميرود و اگر عشاء را مقدّم دارد هنوز وقت اختصاصى او نرسيده مرحوم استاد آية اللَّه نائينى ( ره ) ميفرمود : بايستد به مغرب يك ركعت مغرب را بجا آورد سپس مشغول بعشاء شود و پس از عشاء دو ركعت ديگر مغرب را بجا آورد كه نماز عشاء در وسط مغرب واقع شود ، لكن اين فرمايش به نظر تمام نيست ، زيرا اگر فرضا پنج ركعت براى شخص حاضر بوقت باقيست در ظهر و عصر ميگويند : ظهر مقدم است و لو سه ركعت ظهر در وقت مختص عصر باشد بقاعده
( من ادرك ركعة من الصلاة فقد ادرك الصلاة )
و همچنين در مغرب و عشاء و لو دو ركعت مغرب در وقت مختصّ عشاء واقع شود بناء على هذا در فرض مزبور بايد 3 ركعت مغرب را بجا آورد كه يك ركعت از مغرب در وقت مختص واقع شود و اللَّه العالم .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 85 ]
قالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْ بَعْدِكَ وَ أَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ ( 85 )
فرمود : خداوند تبارك و تعالى بموسى پس بدرستى كه ما بتحقيق امتحان كرديم قوم تو را از بعد از تو و گمراه كرد آنها را سامرى ملعون اين آيه مربوط بآيهء قبل نيست و مواعده مذكوره ، بلكه مربوط است بآيهء شريفه (
وَ واعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ
) اعراف آيهء 138 زيرا در مواعده سابقه حضرت موسى با قوم مواعده شده بود كه ميفرمايد : (
وَ واعَدْناكُمْ جانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ
)