الهى و ميفرستيم از طرف بالا آب را كه طاهر و مطهر است .
شرح اين آيه را ما در مجلد پنجم آيهء 57 از سورهء اعرف مفصلا بيان كرده ايم به آنجا رجوع فرمائيد و خلاصهء آن .
اولا قراء در قرائت « بشرا » اختلاف زيادى دارند در اينكه باء بوده يا نون « نشرا » آن هم به كسره يا فتحه يا ضمّه آن هم متحركا يا مجزوما و ما گفتيم كه معتبر همين سياهى قرآن است و شواهدى ذكر كرديم كه من جمله آيهء شريفه (
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ
) روم آيهء 45 .
و ثانيا منشأ رياح تموج هوا است مثل امواج بحار .
و ثالثا فوائد رياح بسيار است تلطيف هوا ، بردن ميكربات و كثافات ، تسكين حرارت هوا ، لواقح كه گرد نر را به درخت ماده مىزند ثمر مىدهد ، ابرها را كه از ابخره دريا و ادخنهء اراضى متصاعد مىشود و در هواى بالا مواد مائيه او خارج مىشود و توليد باران و برف و تگرگ مىكند و غير اينها لذا مىفرمايد :
(
وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ
) بامر الهى بهر طرفى حركت مىكند .
(
بُشْراً
) بشارت ميدهد .
(
بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
) يعنى اين رياح قبلا بشارت مىدهد به رحمت الهى همان فوائدى كه عرض شد .
(
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ
) مراد طرف بالا است كه ابرها منجمد مىشود .
(
ماءً طَهُوراً
) كه هم طاهر است هم مطهر كه در خبر دارد
( ما اصابه المطر فقد طهر ) .
و فوائد بسيارى براى باران هست كه من جمله آنها را خداوند در آيه بعد بيان ميفرمايد :