پسنديده و ملكات حسنه و كمالات نفسانيه كه از لذائذ روحيه است ، و ديگر حور العين كه از لذائذ جسمانى ، و نعم ديگر از انهار جاريه و قصور عاليه و فرش مرفوعه و فواكه لذيذه و غير اينها كه لا يعلمها الا خالقها .
(
خالِدِينَ
) هميشه .
(
كانَ عَلى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا
) يعنى وعدههايى كه خداوند داده سؤال مىكنند در دنيا بدعاء و ملائكه بر آنها سؤال مىكنند و در قيامت تمنّا مىكنند خداوند هم اجابت ميفرمايد .
[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيات 17 تا 18 ]
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ( 17 ) قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَ كانُوا قَوْماً بُوراً ( 18 )
و روزى كه خداوند محشور مىفرمايد و مجتمع مىكند اين مشركين را و آنچه كه عبادت مىكردند او را از غير از خدا و آلهه خود مىپنداشتند پس به آن الهه خطاب مىرسد كه آيا شما گمراه كرديد بندگان مرا اين مشركين را يا آنها گمراه شدند از سبيل و راه حق آنها مىگويند :
منزهى پروردگارا از اين كه شريك داشته باشى سزاوار نيست از براى ما اين كه بگيريم از غير تو اوليائى و ليكن تو اين مشركين را مهلت دادى و پدران آنها را تا اين كه فراموش كردند ياد تو را و بودند قوم هلاك شده .
(
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
) كه تمام كفار و مشركين با آلهه آنها از اصنام و مثل عيسى عليه السلام و ملائكه و شمس و كواكب و آتش و گاو و