و گفتيم امر به اطاعت ارشاديست به حكم عقل و اطاعت اولى الامر عين اطاعت رسول است .
و اطاعت او عين اطاعت خدا است در جامعه دارد
( من اطاعكم فقد اطاع اللَّه )
لذا ميفرمايد :
(
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
) دوم (
وَ يَخْشَ اللَّهَ
) خشية ، خوف است و دو قسم خوف داريم خوف ممدوح و خوف مذموم اما ممدوح سه خوف است ، خوف خطر خاتمه العياذ بدون ايمان از دنيا رود ، خوف از عذاب قيامت در اثر معاصى خوف از عظمت پروردگار ، و كبريايى او كه انبياء و ائمه داشتند بسا ضعف ميكردند و مثل چوب خشك روى زمين ميافتادند .
و خوف مذموم ، خوف از ذهاب مال و جاه و از غير خدا سوّم (
وَ يَتَّقْهِ
) تقوى پرهيز از معاصى الهيه و مخالفت با انبياء و اولياء است .
(
فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
) استفاده مىشود كه فوز منحصر به اين طائفه است بقرينهء جمله اسميه و ضمير هم .
[ سوره النور ( 24 ) : آيه 53 ]
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ( 53 )
و قسم ياد كردند قسم جلاله قسمهاى مغلظّه كه هر آينه اگر فرمودى به آنها كه بيرون روند براى جهاد با كفار و مشركين البته بيرون مىروند به آنها بفرما قسم ياد نكنيد خروج براى جهاد ، طاعت و عبادت بسيار خوب و پسند درگاه الهيست محققا خدا با خبر است به آنچه عمل مىكنيد امر جهاد بسيار امر بزرگيست و فوائد بسيارى دارد .