(
إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ
) منحصر است قول مؤمن ، يعنى قول بر خلاف اين از مؤمن سر نمىزند و كسى كه بگويد مؤمن نيست چنانچه در آيه قبل مىفرمايد :
(
وَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ
) در كليهء اختلافات و مرافعهجات بايد رجوع كرد به خدا و رسول و هر چه گفتند قبول كرد ، ما مىگوئيم به اين جماعت مسلمين كه اعتراف دارند به اينكه قرآن كلام خدا است و رسول فرستادهء او است .
بيائيد در اختلاف شيعه و سنى كه هزار و انديست رجوع كنيم به قرآن مجيد و اگر اخبار شيعه را هم قبول نداريد به اخبار متواتره مثل حديث ثقلين و حديث منزلة و حديث غدير خم و امثال اينها و حل اين اختلاف را بنمائيد و اگر حاضر نمىشوند به نص اين آيه از مؤمنين نيستند قول مؤمنين اينست كه (
أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا
) و رستگارى در همين است .
(
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
) يعنى فلاح منحصر به اين است .
[ سوره النور ( 24 ) : آيه 52 ]
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ ( 52 )
و كسى كه اطاعت كند خدا و رسول را و بترسد از خدا و پرهيز كند از مخالفت او پس اينها به فيوضات الهى نائل مىشوند ، نائل شدن به فيوضات دنيوى و اخروى منوط به اين سه امر است .
اول ، اطاعت خدا و رسول و اولى الامر كه ميفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
نساء آيهء 62 .