وعده فرموده خداوند متعال كسانى را كه ايمان آورند و اعمال صالحه به جا آورند هر آينه آنها را جانشين مىكنيم در زمين چنانچه جانشين كرديم پيش از آنها و تمكن مىدهيم آنها را دين آنها را آن دينى كه مرضىّ آنها باشد و موجب رضاى حق باشد و هر آينه مبدل مىكنيم از بعد خوف آنها امنيت كه بتوانند مرا عبادت كنند و به من شرك نياورند چيزى را و كسى كه كافر شود بعد از اين پس آنها خود آنها فاسق هستند .
اين آيهء شريفه را مفسرين عامه دو نحوه تفسير كردند يكى آنكه بعد از مهاجرت حضرت رسول اسلام رو به تعالى و ترقى پيدا كرد تا آنكه در زمان خلفا ممالك عرب و عجم در تحت رياست اسلام افتاد ديگر آنكه مراد قيامت باشد كه نجات و سعادت و بهشت اختصاص به مسلمين داشته باشد و اين دو تفسير خلاف ظاهر بلكه خلاف صريح آيه است چنانچه در ذيل تفسير بيان مىشود و اخبار بسيارى از ائمهء اطهار داريم كه اين آيه راجع به ظهور حضرت بقية اللَّه و رجعت ائمهء اطهار است چنانچه در تفسير بيان مىشود .
(
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
) .
اولا وعدهء الهى تخلف پذير نيست زيرا خلف وعده قبيح است و محال است از خدا صادر شود .
و ثانيا خطاب منكم به مسلمين است و معلوم است كه اينها دو دسته هستند زيرا ميفرمايد :
(
الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ
) كسانى كه از شما مسلمين ايمان داشته باشند كه مؤمن با مسلم غير مؤمن فرق دارند و مسلما مصداق اتم مؤمن ائمهء اطهار هستند كه معصومين باشند و اين وعده خاص به آنها است .
(
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
) صالحات جمع محلى به الف و لام افاده عموم مىكند يعنى جميع صالحات و كسى غير از معصومين خالى از اعمال فاسده نيست و لو