مس ميكرد شما را در آنچه گرفتيد از دهان اين هايى كه اين نسبت ناروا را دادند و در مجالس خود منتشر كرديد عذاب عظيمى .
اين آيه شريفه راجع بمؤمنين و مؤمنات است كه باور كردند نسبت عايشه و شهادت شيخين را در مجالس و محافل خود بازگو مىكردند كه اين هم يك معصيت بزرگى است كه به مجرد يك نسبت بدون مدرك و شاهدى قبول كنند آن هم نسبت بيك چنين موردى كه همين اشاعه استحقاق عذاب عظيم دارد فقط مانع از نزول عذاب تفضلات الهى و رحمت پروردگاريست آن هم از روى حكمت و مصلحت است زيرا اگر عذاب نازل ميشد و اين جماعت هلاك مىشدند عظمت اسلام از دست مىرفت و كفار و مشركين تسلط پيدا ميكردند لذا ميفرمايد :
(
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
) تفضل در موقعى كه بنده استحقاق عذاب داشته باشد خداوند به فضل و كرمش عفو ميفرمايد .
(
وَ رَحْمَتُهُ
) كه مشمول نعمتهاى خود نمايد .
(
فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
) اما در دنيا مبتلا ، ببليات نفرمايد و در آخرت به عذاب گرفتار نكند اگر اين دو چيز نبود .
(
لَمَسَّكُمْ
) بشما مؤمنين اصابت ميكرد .
(
فِيما أَفَضْتُمْ
) در اين معصيت بزرگ كه اين افك را اشاعه داديد .
(
عَذابٌ عَظِيمٌ
) هم در دنيا و هم در آخرت .
[ سوره النور ( 24 ) : آيه 15 ]
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ ( 15 )
زمانى كه از زبان يكديگر گرفتيد و براى ديگران تفوه و نقل كرديد