(
أَ يَحْسَبُونَ
) اين كفار و ارباب ضلالت و ظلمه و فساق و فجار چنين گمان ميكنند كه .
(
أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ
) اين مهلت كه به آنها داده شد و مشغول به لذائذ دنيوى شدند .
(
مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ
) و جاه و رياست و ساير لذايذ و مشتهيات نفسانيه .
(
نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ
) گمان مىكنند كه ما با آنها عنايت و تفضل داريم و اينها براى آنها خير و خوبيست و بسيار فرحناك هستند و غافل از اينكه بدترين بلاهاست بر آنها ، زيرا بوسيلهء اينها طغيان و كفر و ظلم و فسق و فجور آنها زيادتر مىشود .
(
بَلْ لا يَشْعُرُونَ
) بلكه شعور ندارند كه اين مال و رياست از چه بدست آنها رسيده و به چه راهى مصرف شده پس از مردن مىفهمند و آرزو ميكنند اى كاش نداشتيم و گرفتار اين عذابها نميشديم .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 57 تا 61 ]
إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ( 57 ) وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ( 58 ) وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ ( 59 ) وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ ( 60 ) أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ ( 61 )
اين آيات شريفه صفات مؤمنين صالحين را بيان ميفرمايد :
1 - (
إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
) بدرستى كه كسانى كه از ترس پروردگار خود خائف و لرزان هستند ، مؤمن بايد بين خوف و رجاء باشد . دو معصيت كبيره ، يكى امن من مكر اللَّه است و يكى يأس من روح اللَّه ، نبايد مؤمن