[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 32 ]
فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ ( 32 )
پس فرستاديم ما در بين آنها رسولى از خود آنها كه عبادت كنيد خداوند متعال اللَّه را نيست از براى شما خدايى و الهى غير از او آيا پس از اين متقى و پرهيزكار نمىشويد ؟
(
فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولًا
) اين جمله هم ممكن است شاهد باشد بر آنچه ذكر شد كه شامل تمام قرون ماضيه باشد كه لفظ رسولا را به نحو تنكير آورد نفرمود الرسول يعنى پيغمبرى فرستاديم هود صالح ابراهيم يعقوب يوسف و امثال آنها و اولين دعوت انبياء دعوت به توحيد بوده و مكرر ذكر شده كه توحيد پنج مرتبه دارد ذاتى صفاتى افعالى عبادتى نظرى و دعوت انبياء توحيد عبادتى بوده و ساير مراتب توحيد از لوازم اين توحيد است ، زيرا اگر خدايى غير از او بود يا در افعال و صفات شريك داشت آنها هم استحقاق عبادت را داشتند ، لذا گفتيم كلمهء طيّبهء لا إله الا اللَّه سه دلالت دارد مطابقى عبادتى است التزامى اقتضايى مطابقى توحيد التزامى توحيد ذاتى و صفتى و افعالى است اقتضايى توحيد نظرى است :
(
مِنْهُمْ
) كه بايد رسولان از همان قوم باشند و صاحب همان لسان تا بتوانند دعوت كنند و با آنها تماس گيرند .
(
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ
الآية ) ابراهيم آيهء 4 .
(
أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ
) مقول قول رسول است يعنى آن رسول بقوم فرمود : اين كه عبادت كنيد اللَّه را عبادت مأخوذ از عبد است يعنى بنده و عبادت بندهگى كردن است و بندهگى پرستش است يعنى خدا پرست شويد .
(
ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
) غير از او هر كه هست هر چه هست ذليل و خوار و حقير است در پيشگاه احديت مقام الوهيت ندارد .
(
أَ فَلا تَتَّقُونَ
) گفتيم مراتب تقوى بسيار است اولين مرتبه ، تقواى از عقائد باطله از شرك و كفر و عناد و نحو اينها است .