تامه دارد بر اين كه اين آيه اختصاص دارد به اهل بيت عصمت و طهارت ائمه اثنى عشر ، و خطاب متوجه به آنها است و قرائن زيادى در خود آيه هست بر اين معنى كه در تفسير كلمات آن اشاره مىشود .
(
وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ
) : جهاد في دين اللَّه است كه دفع اعداء دين بايد كرد ، و أعداء دين بسيار هستند ، و جهاد با آنها اقسامى دارد :
اول - جهاد با كفار و مشركين جهاد با سيف .
دوم - دفع شر آنها از مسلمين در دورهء غيبت بلكه در ازمنهء ائمه نامش دفاع است .
سوم - جهاد با فساق و فجار بأمر بمعروف و نهى از منكر به مراتب آن .
چهارم - جهاد با جهال و عوام بارشاد و هدايت و دلالت و بيان أحكام و وظايف .
پنجم - جهاد با نفس به ترك هواى نفسانى باطاعت أوامر و ترك معاصى .
ششم - جهاد با شيطان كه : « ان الشيطان لكم عدو مبين » يس آيهء 60 .
هفتم - جهاد با ظلمه بدفع شر آنها از مظلومين .
هشتم - جهاد با دنيا به ترك زخارف آن و زهد در آن و توجه بأمر آخرت و اين است .
(
حَقَّ جِهادِهِ
) : و تمام اين اقسام از خصائص آل محمّد عليهم السلام است .
(
هُوَ اجْتَباكُمْ
) : اجتباء قريب المعنى است با اصطفاء بر گزيدن و اختيار كردن .
(
وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ
) : دين مقدس اسلام دين سمحهء سهله است حكم حرجى در او نيست ، و ممكن است اين جمله اشاره به اقسام جهاد مذكوره باشد كه در حد قدرت و توانايى باشد اگر موجب ضرر و حرج مىشود واجب نيست مخصوصا با كفار و فساق و فجار و ظلمه .