مىدانند ، و فرق اين دو قوّه اين است كه عقل مدرك كلّيات است و متخيّله مدرك جزئيّات است . از امير المؤمنين عليه السلام پرسيدند : عقل چيست ؟ - فرمود :
« العقل ما عبد به الرّحمن و اكتسب به الجنان »
عرض كردند : پس در معاويه چيست ؟ - فرمود نكرى و شيطنت .
اين كفار قلب دارند كه مركز روح انسانى است و محلّ توجّه او است لكن همين نحوى كه از براى بدن چشم و گوش و زبان هست از براى روح هم هست اينها قلب آنها كور و كر و لال است چنانچه مىفرمايد :
(
أَوْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ
) : چشم سر آنها باز است مبصرات را مىبينند .
(
وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ
) : چشم قلب كور است حقايق را نمىبيند ، گوش او كر است مواعظ و نصايح را نمىشنود ، زبانش لال است اعتراف بحقايق نمىكند . و اين كورى و كرى و لالى نه در أصل خلقت است بلكه در اثر آفت است به كثرت معاصى و طغيان كه تعبير بسياهى قلب و قساوت مىشود .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 47 ]
وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ( 47 )
و طلب عجله مىكنند اين كفّار و مشركين تو را بعذابى كه وعده دادهاى به آنها و هرگز خدا وعده خود را تخلّف نمىكند ، و محققا يك روز نزد پروردگار تو مثل هزار سال است از آنچه شما مىشماريد .
(
وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ
) : مىگويند كه : اين عذابى كه بما وعده دادهاى بياور اگر راست مىگويى چنانچه امم سابقه بأنبياء سلف مثل نوح و هود اين