[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيه 4 ]
قالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 4 )
فرمود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و سلم كه : پروردگار من ميداند هر كلام و قولى در آسمان باشد يا در زمين ، و او است شنوا و دانا .
(
قالَ
) : فرمايش پيغمبر است كه به مشركين كه نجوى مىكردند و سرّا با يك ديگر صحبت داشتند فرمود :
(
رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ
) : امرى بر او مخفى نيست :
« لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ »
الحاقة آيهء 18 . از سرّ و علن و ظهر و بطن تمام پيش از وقوع آن و بعد از فناء آن ، قول باشد يا فعل تمام بر او معلوم است .
« وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً »
طلاق ، آيهء 12 .
(
فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
) : جميع عوالم از عالم لاهوت و جبروت ، و عالم عقول و نفوس و ناسوت حتى علم ذات بذات احاطهء علميه دارد .
(
وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
) : تعبير به اين دو وصف براى اين است كه مخصوصا كسانى كه سرّا با يكديگر نجوى مىكنند دو مقصد دارند آهسته صحبت ميكنند كه ديگرى نشنود بگو : پروردگار من سميع است علم بجميع مسموعات دارد . ديگر مخفيانه صحبت ميكنند كه ديگران نفهمند بگو : پروردگار من دانا است چيزى بر او مخفى نيست .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيه 5 ]
بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ ( 5 )
بلكه گفتند : اينها خوابهاى پريشان است بلكه افتراء او است ، بلكه او شاعر است . پس اگر راست ميگويد بياورد براى ما به آية و نشانه و معجزهاى همان نحوى كه رسولان اوّلى آوردند .
(
بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ
) : اولا نسبت سحر دادند و حضرت را ساحر پنداشتند ،