ضعف الحيوة دو برابر عقوباتى كه بساير كفار و فساق وارد ميشد از بليات
وَ ضِعْفَ الْمَماتِ
عقوبات پس از مرگ از حين موت تا قيامت
ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً
كسى را ندارى كه جلوگيرى كند از عقوبات و بليات دنيوى و عذاب هاى اخروى ما .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 76 ]
وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَ إِذاً لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاَّ قَلِيلاً ( 76 )
و اينكه نزديك بود به اينكه شما را به زحمت بيندازند و ناچار بر خروج از زمين كنند تا اينكه ترا خارج از زمين كنند و در اين صورت لبث نمىكنند مگر زمان كمى
وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ
بعضى گفتند ليقتلوك كه اصلا روى زمين نباشى .
بنا بر اين معنى كادوا ضميرش راجع بجميع كفار مىشود كه در مقام قتل آن حضرت بر آمدند و بعضى گفتند مراد اخراج از مكه است كه مرجع ضمير مشركين هستند و بعضى گفتند مراد اخراج از مدينه است و مرجع يهود هستند و بعضى گفتند اخراج از ارض عرب و حجاز است ، و لكن ظاهر به نظر ميآيد كه مراد اخراج از مكه است بقرينه آيه شريفه در سوره انفال
وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
آيه 30 .
و بقرينه كلمه كادوا كه اراده داشتند ولى نتوانستند خداوند حفظ فرمود نه آن را حبس كردند و نه كشتند و نه اخراج كردند بلكه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله بامر الهى هجرت فرمود و از مكه خارج شد موقعى كه تصميم قتل او را داشتند ليخرجوك كه ترا اخراج بلد كنند و اذا يعنى بواسطه همين تصميم
لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ
كسانى كه با تو مخالفت كردند درنگ نمىكنند الا قليلا مگر مدت كمى يا اجل آنها زود ميرسد يا ببلاهاى الهى تلف ميشوند يا بقتل بايادى مسلمين هلاك ميشوند و شرح اين قضيه چنانچه قبلا هم متعرض شدهايم اينست كه در دار الندوة مجتمع