كردند كه صنمى كه در مروه هست نشكند بعضى گفتند راجع ببنى ثقيف است كه تقاضاى ترك صلوة و كسر اصنام تا يك سال كردند بعضى گفتند راجع به ترك كسر اصنام بود تا وجوهى كه بنام اصنام ميگرفتند وصول كنند تمام اين مزخرفات علاوه بر اينكه تفسير برأى است خلاف مقام عصمت است كه هرگز حضرت همچه خيالاتى در ذهن مباركش خطور نميكند مضافا به اينكه خلاف ظاهر آيهء شريفه است زيرا اگر اينها بود ميفرمود عما اوحينا اليك نه اينكه بفرمايد
عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
.
اما آنچه به نظر ميرسد و بر طبق آن اخبارى داريم از حضرت باقر و از حضرت كاظم عليهما السّلام از پدر بزرگوارش اينكه راجع به امير المؤمنين عليه السّلام است شرحش در بيان تفسير آيه بيان مىشود چون حضرت رسول ميدانست كه بسيارى از همين مسلمين بالاخص منافقين با على عليه السّلام عداوت دارند زيرا در جنگها پدران و برادران و خويشان آنها را كشته و امر الهى رسيد به نصب امير المؤمنين عليه السّلام بر خلافت حضرتش براى اينكه اينها دست از اسلام برندارند قدرى خيال توقف كردند خداوند براى اينكه بدانند كه حضرتش در اوامر الهى كوتاهى نمىكند اين آيه را نازل فرمود و اين توقف حضرت هم مخالفت امر الهى نبود زيرا وقت وسعت داشت تا موقع غدير خم كه ديگر متفرق ميشدند و لذا در آيه شريفه
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ
الايه در سورهء مائده بيانش مفصلا گذشت
وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ
ان مخففه از مثقله است و فاعل كادوا همان جماعت مسلمين است كه آنها نزديك بوده كه نسبت به پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم تفتين كنند و حضرتش را منصرف كنند
عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
الذى امير - المؤمنين است و وحى تبليغ خلافت و نصب على عليه السّلام است
لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا غَيْرَهُ
توقع و تقاضاى آنها بود كه غير على را بر خلافت نصب كند بر خلاف وحى الهى
وَ إِذاً لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا
كه مىگفتند كه اگر چنين كنى ما ترا دوست خود اتخاذ ميكنيم و غافل از اينكه آن حضرت
ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
و النجم آيه 3 - و 4 و غافل از اينكه ميفرمايد
وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ