دنيوى بر آنها نازل نشده به عذاب قيامت معذب ميشوند شما هم گرفتار اين دو نوع عذاب ميشويد و نخورد ندارد زيرا
كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً
تخويفات و تحذيراتى كه در قرآن هست دو قسم است يك قسم بنحو انشاء و توعيد است اين نحو ممكن است مورد عفو و مغفرت واقع شود چون خلف وعيد قبيح نيست بخلاف خلف وعد كه قبيح است و قسم دوم بنحو اخبار است اين تخلف پذير نيست زيرا كذب لازم ميايد .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 59 ]
وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَ آتَيْنا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِها وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلاَّ تَخْوِيفاً ( 59 )
و باز نداشت ما را از اينكه بفرستيم بآيات و علامات مگر آنكه تكذيب كردند امم سابقه پيشينيان و داديم ثمود را ناقه بينا كننده پس ظلم كردند به آن ناقه و ما ارسال نمىكنيم به آيات مگر براى ترسانيدن در باب معجزات مقدار لازم اتمام حجت است ما زاد بر اين مثل تقاضاهايى كه از انبياء مىكنند و كفار قريش هم تقاضا مىكردند اگر خداوند اجابت كند و مع ذلك ايمان نياورند بر آنها عذاب نازل مىشود چنانچه ثمود تقاضاى ناقه كردند كه از سنگ خاره حضرت صالح بيرون آورد و اجابت شد و مع ذلك ايمان نياوردند و پى كردند ناقه را و فصيل آن را و به عذاب هلاك شدند و سر اينكه خداوند اجابت نفرمود تقاضاهاى آنها را چون ميدانست ايمان نمىآورند و به عذاب هلاك ميشوند و در نسل آنها تا دامنه قيامت مؤمنين و صلحاء بايد بوجود بيايند لذا اجابت نفرمود تا به عذاب هلاك نشوند و عذاب آنها را در قيامت خواهد فرمود .
وَ ما مَنَعَنا
و منع نمىكند ما را
أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ
كه قوم تقاضا مىكنند مثل اينكه گفتند
وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ
الاية در همين سوره آيه 90 الى 93 تفسيرش مىآيد ان شاء اللَّه
إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ