دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ
الى قوله تعالى
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ
انبياء آيه 98 الى 101 در روايت از حضرت صادق عليه السّلام سؤال شد كه مثل عيسى و ملائكه هم داخل در آلهه هستند جواب فرمود : كه آيه
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى
آنها را خارج فرموده ( و ثالثا ) ممكن است آيه شريفه
أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ وَ ما يَشْعُرُونَ
و اين آيه راجع بعبده باشد نه بآلهه ، چنانچه تفسير شد و اللَّه العالم .
و اما مسئله بعث علمش بنص قرآن منحصر است به خداوند ميفرمايد
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ
لقمان آيه 34 و بعث يكى از عقائد و اصول دين اسلام است و براهين عقليه و نقليه بر وقوعش قائم است .
اما عقلا اگر معاد و بعث نباشد ارسال رسل و انزال كتب و جعل احكام به كلى لغو مىشود و فرق بين مؤمن و كافر و ظالم و مظلوم و مطيع و عاصى و عادل و فاسق گذارده نميشود بلكه آنها مقدم بر اينها ميشوند زيرا بلذائذ نفسانيه و مقاصد دنيويه خود نائل شدند و ضررى نبردند و اينها بصبر بر بليات و ترك لذائذ و اذيت اعداء تحمل كردند و نتيجهاى بدست نياوردند و اين خلاف عدل است ، و بالجمله مسئله عدل و نبوت و امامت منوط بمعاد است و هر كه قائل بمبدء باشد قائل بمعاد هم هست فقط طبيعى دهرى لا مذهب منكر معاد مىشود و لذا ضرورى جميع اديانست .
و اما نقلا نصوص قرآنى ، بلكه جميع كتب آسمانى متجاوز از هزار مورد بر ثبوتش قائم است و اخبار آل اطهار ، بلكه اخبار انبياء فوق حد تواتر است ، در بسيارى از ادعيه و بسيارى از زيارات ائمه و تعقيبات صلوات اشاره و بيان معاد شده .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 22 ]
إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَةٌ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ ( 22 )
پروردگار و معبود شما يكيست ، پس كسانى كه ايمان بآخرت ندارند و نياوردند