تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
يعنى از پاى اشجار نهرها جاريست كه انهار بهشت را بيان ميفرمايد
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى
محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آيه 5 .
أُكُلُها دائِمٌ
كه تمام ميوهها و ساير مأكولات تمام شدنى نيست هر چه بردارند باز جاى خود هست الى الابد و ظلها سايههاى اشجار هم دوام دارد تغيير نميكند بلكه زير سايه عرش الهى هستند .
تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا
مراتب تقوى مكرر ذكر شده : تقواى از عقائد فاسده ، از اخلاق رذيله ، از معاصى كبار ، از كليه معاصى ، از مكروهات از خطورات شيطانى ، از زخارف دنيوى ، از ما زاد از مقدار ضرورت از توجه به غير خدا
وَ عُقْبَى الْكافِرِينَ النَّارُ
آتش جهنم و ساير عذابها .
[ سوره الرعد ( 13 ) : آيه 36 ]
وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ قُلْ إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَ لا أُشْرِكَ بِهِ إِلَيْهِ أَدْعُوا وَ إِلَيْهِ مَآبِ ( 36 )
و كسانى كه داديم آنها را كتاب خوشنود و فرحناك شدند به آنچه نازل شده بسوى تو و بعض احزاب كسانى هستند كه انكار ميكنند بعض ما انزل را بگو جز اين نيست كه من مأمور شدهام اينكه بپرستم و عبادت كنم خداوند متعال را و شريك قرار ندهم و شرك نياورم به او بسوى او است دعوت من و بسوى او است بازگشت من .
در اين آيه شريفه پس از صرف نظر از كلمات مفسرين مىگوييم
وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ
كه يهود و نصارى باشند كه تورية و زبور و انجيل بر آنها