وَ إِنْ تَعْجَبْ
از اينكه با اين همه آيات و معجزات ايمان نميآورند
فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ
از اينكه اين همه آثار قدرت را مشاهده ميكنند كه از خاك و نطفه و علقه و مضغه انسان شدند باز ميگويند
أَ إِذا كُنَّا تُراباً
كه پوسيده شديم و خاك شديم مع ذلك
أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ
دو مرتبه انسان ميشويم و مبعوث ميگرديم و ما را زنده ميكنند .
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
اينها كسانى هستند كه كافر شدند بپروردگار خود و اينها غلهايى در گردنهاى خود دارند و اينها اصحاب آتش هستند .
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ
ممكن است مراد از كافر بپروردگار دهرية و طبيعيين باشند كه منكر وجود حق هستند و تمام موجودات را مستند بطبيعت ميدانند چنانچه منكر معاد هم همينها هستند و لكن كافر باللّه اقسام زيادى دارد مشركين منكر توحيد حق هستند ، مجسمه كه خدا را جسم ميدانند مثل يهود و نصارى و بعض فرق عامه كافر باللّه هستند ، كسانى كه صفات زائد قائلند كافر باللّه هستند ، منكرين عدل كه خدا را عادل نميدانند كافر باللّه هستند ، حكمايى كه خدا را علت ميدانند و انفكاك معلول را از علت محال ميدانند و لذا عالم را قديم ميدانند و سلب قدرت و اختيار ميكنند كافر باللّه هستند و اين آيه شريفه و لو بيان قسمت اول باشد لكن در حكم و عقوبات تمام شركت دارند بلكه كافر برسول و مبدع در دين و منكر ضروريات دين و انكار امامت ائمه اثنى عشر و لو اسم كفر بر آنها صادق نباشد قطعا ضلالت است بلكه بعض آنها كافر و نجس هستند