و پيراهن خون آلود او را بر پدرم برديد .
فَلَنْ أَبْرَحَ الْأَرْضَ
من كه خجلت ميكشم و حيا ميكنم نزد پدرم بيايم من حركت نميكنم و از اين موضع خارج نميشوم مگر آنكه اذنى از پدرم برسد
حَتَّى يَأْذَنَ لِي أَبِي
كه اجازه حركت دهد
أَوْ يَحْكُمَ اللَّهُ لِي
يا دستورى از پروردگار خداوند متعال بتوسط وحى بر پدرم برسد در مورد من كه من بر خلاف دستور الهى و اذن پدرم رفتار نكنم
وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ
چون حكم او بر وفق صلاح مطابق مصلحت است و عالم بجميع حكم و مصالح است و بر خلاف حكم نمىفرمايد و فرق بين صلاح و مصلحت اينست كه مصلحت فائده و نتيجه و ثمره است كه بر فعل مترتب مىشود و در تصور مقدم بر فعل است و در وجود مؤخر و بواسطه او فعل متصف بصلاح مىشود چنانچه مفسده هم خسارت و ضررى است كه بر فعل مترتب مىشود و بواسطه او فعل متصف بفساد مىشود .
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 81 ]
ارْجِعُوا إِلى أَبِيكُمْ فَقُولُوا يا أَبانا إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ وَ ما شَهِدْنا إِلاَّ بِما عَلِمْنا وَ ما كُنَّا لِلْغَيْبِ حافِظِينَ ( 81 )
شما برگرديد برويد بسوى پدرتان پس بگوئيد اى پدر ما بدرستى كه پسر تو ابن يامين دزدى كرد و ما شهادت نميدهيم الّا به آنچه دانا شديم كه صواع ملك را در بار او يافتند و بيرون آوردند و ما ديگر از باطن اين عمل كه بر ما غيب است حافظ و مطلع نيستيم كه حقيقة دزدى بوده يا بهانه بوده كه او را نگاه دارند
ارْجِعُوا إِلى أَبِيكُمْ
گويند اين كلام همان روبيل كه بزرگ آنها است بود خطاب بنه نفر ديگر كه برادرانش بودند كه شما مصر نمانيد و برگرديد بمدين شهر خود و اين حملهاى طعام را ببريد براى مدين كه شدت احتياج دارند