كَذلِكَ كِدْنا لِيُوسُفَ
از اين جمله استفاده مىشود كه اين تمهيد و مكيدة بوحى الهى بوده بيوسف براى نگاه داشتن برادرش و الا خود يوسف متوجه اين قسمت نبود چنانچه حمله بعد هم شاهد بر اينست .
ما كانَ لِيَأْخُذَ أَخاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ
ما نافيه است يعنى نبود و نميتوانست كه برادرش را نگاه دارد و تعبير بدين ملك براى اينست كه حكم ملك مصر و قضاوت او اين نبوده كه سارق را استرقاق كند يا نگاه دارند براى خدمت تا مدتى و اين حكم و قضاوت در طريقه يعقوب و فرزندانش بود لذا اول از آنها پرسيد جزاء سارق چيست آنها گفتند اخذ سارق و استرقاق آن يا حبس و استخدام آن و آنها را بقضاوت خود آنها مأخوذ كرد بعلاوه اگر بدون اين مكيده ميخواست نگاه دارد در نظر آنها ظلم بود و خلاف عدالت .
إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ
كه مشيت الهى اين نحو تعلق گرفت كه از اين راه اخذ كند و معناى كيد اينست كه مقصدى داشته باشد انجام دهد به نحوى كه طرف متوجه نشود مثل همان وضع بضاعة آنها در رحال آنها پس كيد مطلقا مذموم نيست .
نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ
خداوند هر كس را به قدر قابليت و استعداد آن افاضه ميفرمايد انبياء را بتفاوت مراتب آنها ، اولياء را به اندازه قابليت آنها و هكذا الامثل فالامثل .
وَ فَوْقَ كُلِّ ذِي عِلْمٍ عَلِيمٌ
حتى مثل نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و آل طاهرينش كه علّمهم علم ما كان و ما يكون الى انقضاء خلقه و فوق آنها ذات مقدس او است هو العليم الخبير .