و سخت الهى كه معنى ايمانست و نفس مطمئنه هم از همين ماده است و اين منافات ندارد از حالت خوف كه جلوگير از مخالفت باشد كه معنى عدالت و عصمت است چنانچه مكررا بيان شده .
3 -
وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
غناء و فقر ، عزت و ذات ، صحت و مرض ، حيات و موت نعمت و بلاء تمام نزد آنها مساويست و تمام از يك منشأ صحيح است و موافق حكمت و مصلحت است بلكه فوق اينها خوديتى در خود نمى بينند و به غير خدا حتى به خود توجهى ندارند .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 63 ]
الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 63 )
اولياء اللَّه كسانى هستند كه ايمان آوردند و بودند متقى و پرهيزگار .
الَّذِينَ آمَنُوا
در ايمان چهار امر معتبر است : 1 - يقين قطعى بجميع آنچه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از جانب خداوند آورده از مسئله توحيد بجميع مراتب آن ذاتى ، صفاتى ، افعالى ، عبادتى ، نظرى و عدل الهى بهر سه معنى ظلم نميكند كار لغو و عبث و بىفائده و لهو از او صادر نميشود تمام افعالش مطابق حكمت و مصلحت و صحيح و حسن است و فعل قبيح و زشت و ناپسنديده از او محال است صادر شود ، و نبوت جميع انبياء از آدم تا خاتم و امامت ائمه اثنى عشر [ ع ] و اينكه قرآن كلام حق و معجزه بزرگ حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است ، و معراج حضرت و اينكه وجود مباركش و اوصياء طيّبين او افضل از جميع ما سوا اللَّه هستند از انبياء و ملائكه و من دونهم و اينكه وجود مقدس دوازدهمى حضرت بقيّة اللَّه عجل اللَّه تعالى فرجه زنده و روى زمين است و از انظار غائب و ظاهر مىشود و زمين را پر از عدل و داد مىكند بعد از آنكه پر شده باشد از ظلم و جور و انتقام از ظالمين بآباء گرامش ميكشد و پيغمبر و تمام ائمه ثانيا رجعت