فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ
و نه در تحت ارض و نه در فوق سماء
وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرَ
بنده يابد كوچك نشمارد نه عمل خيرى را كه اهميت ندهد و ترك كند و نه شرّى را كه عمل مىكند بگويد چيزى نيست اهميت ندارد تمام نزد خدا محفوظ است و بجزاء آن ميرسيم .
إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
بعضى گفتند لوح محفوظ است و بعضى گفتند نامه عمل است و ميتوان گفت در يك جا و دو جا نيست در بسيارى ثبت و ضبط است حتى صورت عمل در عرش هم منعكس مىشود و وجود مقدس نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه هدى عليهم السلام هم شاهد و حاضر هستند چنانچه ميفرمايد
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً
نساء آيه 44 .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 62 ]
أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 62 )
آگاه باشيد محققا اولياء خدا هيچگونه خوفى بر آنها نيست و نيستند آنها محزون و غمناك .
كلام در اين آيه در سه جمله واقع مىشود : 1 - در جمله
أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ
كيانند اولياء الهى مقابل اعداء اللَّه مراد دوستان خدا هستند مثل ملائكه و انبياء و اوصياء و صلحاء و اتقياء كه
ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ
و از علائم دوستى اينست كه قدمى بر خلاف رضاى خدا برنميدارند و آنچه را كه خدا دوست دارد آنها هم دوست دارند و آنچه را دشمن دارد آنها هم دشمن دارند ، از خدا راضى خدا هم از آنها راضى ، صاحب نفس مطمئنه هستند و قبلا در معانى ولى متذكر شدهايم 2 - در جمله
لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ
است اشاره به اينكه در واردات دنيوى هر چه هست ميدانند عين صلاح است و راضى بقضاء الهى هستند و ميگويند
الهى رضا بقضائك صبرا على بلائك لا معبود لى سواك
و در امور آخرت ايمن از عذاب